"Moat! Ik heb nu toch een verhaal... Wacht even Eddie, ik pak ff een kladblokje... Dit is echt ongekend... Ja! Zeg het maar..". Er stond een heel verhaal te wachten. Er waren grote problemen vanmorgen. Rond 5:30 uur zijn de zes teams (2 eendjes, 3 motoren en de Patrol) van het bed geligt. De colonne had zich geformeerd en het werd nu echt tijd om aan te sluiten. Ze stonden een ogenblik verbaasd. Ze zouden vandaag toch niet vertrekken? Wat was er aan de hand?

Bij het passeren van de grens Mauretanie-Senegal moet er een passavant geregeld worden. Het recht om gedurende een bepaalde tijd, al dan niet in colonne, in het land te mogen rijden. Ook de zes voertuigen van onze club hebben een passavant. Daarop zou moeten staan dat er vrijdag en zaterdag vrij en niet in colonne door het land gereden mag worden. Volgens de douanier stond er heel wat anders op de passavant van de 6 clubleden en moesten bijna alle teams in colonne vandaag het land verlaten. De douanier is dan de begeleidende ambtenaar. Als de colonne niet compleet is wordt er niet gereden. Dit is om te voorkomen dat er auto's in het land worden gedumpt. Als de douanier niet aan deze verplichting zou voldoen beweerde de man zijn baan te verliezen en in de gevangenis terecht te komen. Dat waagde hij er niet op en er moest maar gezorgd worden dat de colonne compleet was.

Dus er zat niets anders op om Richard in de colonne te laten meerijden en de andere vijf achter te laten. Het zou dan voor hun een gok worden hoe ze morgen het havengebied van Dakar (30km) moeten bereiken. Ook dan bestaat het risico dat men de bak in draait. Een groot probleem dus. Ondertussen had Jeremayah Arthur van de organisatie gebeld om een en ander te overleggen en om contact met John, de man die hen begeleidde bij de grens, op te nemen. Arthur wilde uiteindelijk contact opnemen. De wachtende 19 teams werden inmiddels wel ongeduldig. Ze zouden uiterlijk om 6:00 uur vertrekken, om op tijd aan te komen in Gambia.

Snel werden alle spullen uit de Patrol gehaald en bij het hotel neergelegd. Dar spul moest de container in. Richard moest dan maar in een hotelletje slapen in Banjul, de rest moest maar zien hoe men in Gambia kwam. Niet een situatie waar je vrolijk van wordt. Gelukkig belde John naar de jongens en die kon voor 60 euro per persoon nog wel wat regelen. Dat aanbod werd niet accepteerd en John moest het maar uit eigen zak betalen. Na nog wat aandringen gaf John toe en waren de nieuwe passavants, uiteraard gratis, geregeld. Nu moest de douanier nog een nieuwe colonnelijst hebben. Ook dat probleem werd opgelost. Om 9:00 uur kon de lange stoet vertrekken. Met een klein beetje vertraging dus...

Gelukkig is alles nu in orde en kan er weer gehandeld worden volgens schema: morgen de container laden, dan gaan Daan, Caroline, Laurent en Agnes weer naar Nederland en zaterdag gaan de drie jongens in de Patrol naar Gambia. Waarschijnlijk samen met nog één ander team.

.